رهنورد

فلک ای دوست ز بس بی حد و بی مر گردد
بد و نیک و غم و شادی همه آخر گردد
زندگی جز نفسی نیست غنیمت شمرش
نیست امید که همواره نفس بگردد
قیمت بحر در آن لحظه بداند ماهی
که به دام ستم انداخته در بر گردد
رهنوردی که به امید رهی میپوید
تیره راییست گر از نیمه ی ره برگردد